Όμορφος χώρος, σωστά τοποθετημένες οι εικόνες και η επεξήγηση τους. Επειδή όμως ξέρω γεγονότα που μου έχει εξιστορήσει ο παππούς μου, ο οποίος είχε ζήσει την Κατοχή και τον Πόλεμο του 1940 με τους Γερμανούς, αυτό που με έκανε να αισθανθώ άσχημα, ήταν που είδα το σύμβολο του Ναζισμού που κρεμόταν στον τοίχο του μουσείου, όπως και η σημαία τους με ζωντανά χρώματα μέσα στον υποτιθέμενο τάφο.
Δεν θα ήθελα να υπάρχει τίποτα από αυτούς στη χώρα μας, ούτε σύμβολα, ούτε άνθρωποι, ούτε η κουλτούρα τους.
Με εκτίμηση,

Περπάτησα σε κάθε αίθουσα του σχολείου αυτού με δέος, τιμή και θλίψη... «Ένα δάκρυ άφησα εις μνήμην των θανόντων, όλοι δικοί μου είναι...»

Συγκλονιστικό! Αυτά είναι τα πραγματικά μαθήματα ιστορίας για τις νέες γενιές που ακολουθούν. Μπράβο στους δημιουργούς.