Μια ηλιόλουστη μέρα λίγο πριν τα Χριστούγεννα, ήρθαμε και μόλις άνοιξε η πόρτα του Δημοτικού Σχολείου ξεδιπλώθηκε μια άλλη μέρα μέσα στην καταχνιά, στην ομίχλη, βυθισμένη και μισοσβησμένη στη θύμηση μας. Ταρακουνηθήκαμε, συγκλονιστήκαμε. Είμαστε τυχεροί γιατί βρήκαμε αυτή την πόρτα ανοιχτή...

Από το Gymnasium Michelstadt επισκεφθήκαμε σήμερα το μουσείο. Εμείς είμαστε οι απόγονοι αυτών των Γερμανών εγκληματιών - ντρεπόμαστε πολύ. Θα κάνουμε όλες τις προσπάθειές μας να μη ξαναγίνει ποτέ κάτι τέτοιο.

Συγκλονιστικό! Μνήμες, πόνος, τιμή και ελπίδα σμίγουν ως θύμηση για το παρελθόν και προοπτική για το μέλλον. Εξαιρετικό μουσείο.