Τι είναι αυτό που διακρίνει το θύμα από τον θύτη? Είναι σίγουρα αυτό το καθαρό βλέμμα που σε κοιτάει από την γκριζόμαυρη φωτογραφία. Ένα βλέμμα που κοιτάει αθώο και χαμογελαστό που ατενίζει γλυκά και χωρίς φόβο την αιωνιότητα.
Ο θύτης δεν κοιτά. Το βλέμμα του χάνεται κόκκινο σαν το άδικο αίμα που έχυσε.
Η μοίρα των τυράννων γράφεται «επί ασπαλάθων» μας λέει ο Σεφέρης μνημονεύοντας τον Αριστοτέλη.
Εκεί γράφεται το δικό τους τέλος.
Αυτό κάνει τη διαφορά.

Ήταν μια μοναδική εμπειρία! Μας δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσουμε, ίσως με τον πιο όμορφο τρόπο, το σκληρό και μακάβριο πρόσωπο του φασισμού. Η χώρα μας υπέφερε πολλά από τους Γερμανούς και καλό είναι να τα γνωρίζουμε. Σας ευχαριστούμε πολύ!

Οτιδήποτε και να πω, δεν αντικατοπτρίζει την ωμότητα και την αθλιότητα που υπέδειξαν αυτοί οι «άνθρωποι» προς συνανθρώπους. Η ύπαρξη της λογικής που χαρακτηρίζει και ξεχωρίζει το ανθρώπινο ον, απουσιάζει απ΄ αυτά τα αγρίμια που λειτούργησαν παρά την ανθρώπινη φύση ταυτιζόμενοι με άλογα όντα. Βλέποντας τις επιπτώσεις αυτής της λυσσαλέας επίθεσης σε σωματικό αλλά και ηθικό επίπεδο, ας ελπίσουμε κριτήριο επίλυσης των μεταξύ μας διαφορών να ’ναι η εξεύρεση συμφωνιών και να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικές βλέψεις που στόχο έχουν να βλάψουν το ανθρώπινο είδος.